Kategoriarkiv: kulturhistorie

Gøy på landet på Hordamuseet 2016

På Hordamuseet er det alltid kjekt, men 21. august var det Gøy på landet, eit arrangement med vekt på livet på landet i gamle dagar.

På landet er det både gårdsbruk, gamle hus, gamle håndverk og gjeremål, båtbruk og leik. Det vil sei at for oss i dag er det gøy, men i gamle dager var det kvardagsslit og arbeid. Likevel, med eit kort glimt inn i gamle dagar, når det att på til er nydelig vær, vert gamledagar både lærerikt og gøy.

Det var også eit godt høve for prat på tvers av generasjonar, og praten gjekk livvleg når dei vaksne fortel, og ungane spør og prøver. Her kunne besteforeldre og foreldre fortelje om gjenstandar og gjeremål dei hadde minner om, eller som dei hadde høyrt sine foreldre eller besteforeldre fortelje om.

På friluftsmuseet Hordamuseet på Stend, inst i Fanafjorden, var det smed i smia, skulemester i skulestova, koner som karda og spant, ølbryggar i bryggerhuset og bakstekoner i huset.  Ute i klyngetunet var det vassbering med åk, og klesvask i stamp, der dei nyvaska kleda vart hengt til tørk mellom husa i solen og den milde vinden. Alt dette fekk publikum vere med å prøve seg på.

Litt tid til leik var det også i gamle dagar, og då var det leikar som stylter, sprettert og ballar på boks, eller hoppetau og hesteskokasting, noko dagens ungar også fekk prøve seg på.

Denne dagen fekk borna også bygge seg eigne båtar med strikkmotor eller segl, og prøve dei på «havet», eit basseng som var sett opp i tunet. Det var også mogeleg å komme seg ut på sjøen med Fanafjorden tradisjonssegling, eit båtlag som held til ved Hordamuseet.  Nokre rodde seg ein tur rundt Stendaholmen i robåt, og og andre fekk til og med prøve seg på med segl i ein av tradisjonsbåtane.

I kafeen på kaien steikte dei fiskekaker, og det gjekk med mange boller med fersk fiskefarse. Foreningen for brislingens fremme, Sprattus sprattus var også på plass med sine brislingprodukt.

Folk hadde høve til å komme seg standsmessig frå Stend til Hordamuseet, då dei hadde samarbeid med Osbanens venner som hadde open dag på Stend stasjon.

Hordamuseet er eit av mange museum i Bymuseet i Bergen. Dei har mange kjekke familiearrangement med vekt på ulike tider gjennom året, alt frå steinalder, via jernalder og vikingtid, til livet i gamle dagar på garden ved sjøen, eller på stølen til fjells.

Tusen takk til Hordamuseet og alle deira samarbeidspartar, frivillige lag og organisasjonar som gjorde at vi fekk ein dag med Gøy på landet, både store og små!

 

 

Møtepunkt Stend stasjon

Osbanens venner inviterte til open dag på Stend stasjon
søndag 21. august. 

Denne dagen inviterte dei også til veteranbiltreff ved stasjonen, og i samarbeid med at Hordamuseet som hadde arrangementet Gøy på landet, hyrte dei inn veteranbuss for å frakte folk høveleg frå moderne Lagunen terminal til Stend stasjon. Det var stas å møte den gamle veteranbussen, og første tur var det fullt på bussen.

Ved Stend stasjon var det også møtt fram 12 veteranbilar av forskjellige årgangar fra Bergen Veteranvogn Klubb.

Nesttun-Osbanen var en smalspora jernbane som gjekk mellom Nesttun og Osøyro. Banen ble opna1. juli 1894 og nedlagt 2. september 1935 som første jernbanestrekning i Norge.

Stasjonsbygningen på Stend vart bygd i sveitsarstil, og stod klar til Osbanen opna i juli 1894. Bygningen er no den einaste av stasjonsbygningane frå Osbanen som står att i si opphavelege utforming. Både interiør og eksteriør er stort sett som for hundre år sidan.

Osbanens venner har jobba i mange år for å ta vare på den gamle stasjonsbygningen, eit kort skinnestrekk, eit lite togsett, men ikkje minst også historia til Osbanen. Dei har laga ein utstilling i venterommet, og på opne dagar kan du kjøpe postkort og få dei stempla med stasjonens eige poststempel.

Passasjerar få bussen, veteranbilane og andre gjorde at det kom mange besøkende denne dagen. Det vart solgt rikeleg med Is, vafler og kaffe.

Dei som ville kunne få kjøre veteranbil ned til Hordamuseet og Gøy på landet. En bil, en Cevrolet 1925-modell kjørte tre turer ned dit.

Tusen takk til arrangørane Osbanens venner og deira samarbeidspartar for ein fin oppleving med gamle tog, buss og bilar!

Bogatunet – opning av kystsogevekene i Radøy

Radøy brukar  å markere startskotet for sine kystsogeveker, og i år var deira opning lagt til Bogatunet den 14. august.

Kystsogevekene og seinsommaren heng saman, det er ei god tid, då møtes vi igjen etter ferietid, og vi har gode stunder saman. Da gjer vi som fuglane, vi samlast og starter på hausten, sa ordførar Jon Askeland innleiingsvis.

At Radøy i år valgte å legge opninga si til Bogatunet var ikkje tilfeldig.  Ordføraren var glad for å kunne sleppe ein politisk lekkasje, at Radøy kommune har fått tilbod om å overta Bogatunet frå Nord- og Midthordland sogelag, regionssogelaget som no legg ned drifta, på grunn av lite rekruttering til laget. Det er ikkje endeleg avgjort, det skal ei politisk handsaming til før endeleg vedtak. Det er føl dessutan mykje ansvar med å overta eit slikt kulturminne, men han lover dei skal gjere sitt beste for å få til ei god løysing, slik at også kommande generasjonar skal få sjå, lære av og oppleve Bogatunet.

Dette er vår Mariakirke sa ordførar Jon Askeland om Bogatunet, og trakk fram kor viktig Boga er som kulturminne, ikkje berre for Radøy, men for heile Nordhordland.

Nils Georg Brekke, var invitert for å fortelje om byggeskikken og på Bogatunet. Han slutta seg til Askeland, og sa at Bogatunet er kulturminne i Europaklassen, og burde vore betre skilta. Nils Georg Brekke er tidlegare fylkeskonservator i Hordaland, har vore direktør på Kulturlandskapssenteret, står bak Kulturhistorisk vegvisar, andre liknande bøker, og mykje meir. Han held i desse dagar på å oversette boka Norsk arkitekturhistorie til engelsk. Han trakk dei lange trådane tilbake til mellomaldersk byggeskikk og synte plansjer og forklarte kvifor denne byggeskikken frå Strilalandet hører til mellom dei viktigaste kulturminna i Europa, og korleis tunet kan vere nøkkelen til å forstå norgeshistoria.

Etter Nils Georg Brekke sitt interessante foredrag fekk vi ei spennande innføring i laksefiske med not frå Berit Kvalvik. Ho fortalte korleis det hadde vore innretta i Boga og Kvistekrinsen, med fangstrettar, om systemet med å sette ut nota og sjekke, om gode prisa og om Laksefly som flaug over for å sjekke at nota ikke sto ute lenger enn regelverket tillot.

Vi fekk også høve til å sjå inni husa i tunet, til å prate med kvarandre, og til å sjå og mimre for dei som hadde kjenskap og erfaring med dei mange gjenstandanstypene som fins i huset.

Keipane kystlag var også del av arrangementet, og hadde aktivitetsløype for born, og dessutan fiskekaker og nubbesild og heimelaga saft for sal i Nordrevågen til Boga. Her kunne vi også få prøvd oss utpå vågen, anten vi ønskte å ro eller padle.

Etter Bogatunet og Nordrevågen kunne vi ta turen bort til grendahuset og ta søndagsmiddag i form av rømmegraut med  spekemat, vaflar og kaffi.

Også denne dagen var det litt grått og vått, men det var likevel ein positiv og fin dag. Tusen takk til Radøy kommune, Radøy sogelag, Keipane kystlag og Kolstad grendehus for ein kjekk dag!

Silje Namtveit song denne vakre songen av Erik Bye og Henning Sommero på opninga:

Jeg synger meg en blå, blå salme
når dagen svinger hatten til farvel
og ror med sakte åretak mot strender
dit alle dager ror når det blir kveld.
Da søker jeg min hvile
ved treets trygge rot
mens sankthansormer gløder grønt
i gresset ved min fot.
Da synger jeg min salme.

Tekst Erik Bye/ Melodi Henning Sommero Blå salme

Førehandsomtale i Strilen av arrangementet

På veg til opninga på Litlebergen – og heim att – med Stord 1 og Vestgar

Arrangørane av den offisielle opninga av Kystsogevekene 2016 hadde lagt opp til at det skulle vere høve til å få oppleve å komme sjøvegen til Litlebergen frå bydn, slik folk gjorde før i tida.

Stord 1 hadde oppgåva å frakte passasjerar frå Holbergkaien til Litlebergen på morgonen, medan Vestgar kunne ta med seg passasjerar same turen klokka ti-øve-to, slik fjordabåtane gjorde før i tida på laurdagane. Diverre var det alt for få som tok turen i denne laurdagen, både første og andre avgangen. 

Vi som tok turen med Stord 1 hadde likevel ein fin og kjekk tur på denne flotte båten. Undervegs fekk vi informasjon om stader vi passerte og Indre farleia over høgtaleranlegget. Passasjerane fekk prate og kose seg, sjå seg rundt i båten, både i maskina, salonger og på dekk.

Spenninga var stor då Stord 1 sakka farten då vi nærma oss Krossnessund for å gå under brua. Det er lett å gløyme at desse gamle båtane ikkje har same manaureringsevnene som moderne båter. Her er det ikkje trustera og baupropeller, men det store roret er styrt med rattet som dreg i kjettingane som ligg i kanaler langs dekk. Det er ikkje endring i kurs med ein gong, men sakte og seigt. Det gjeld å stake ut kursen tidleg og peile seg inn mot målet. Det gjekk fint og Stord 1 kunne sige inn mot flytebryggene på Litlebergen, der folk sto og venta.

Stord 1 var på plass, passasjerane gjekk på land, og den offisielle opninga kunne gjerast. Her hadde alt vore aktivitetar på Litlebergen sidan kl 11. Sjølve opningsdagen er alt omtala.

Stord 1 lå til ved flytebryggene utover dagen, og folk kunne komme ombord og sjå seg omkring, og hadde retur til Bergen kl 17.

Klokka ti-øve-to gjekk Vestgar frå bydn, slik fjordabåtane gjorde før i tida. Det tek vel ein time ut til Litlebergen, og Vestgar låg til kai, slik at folk skulle få komme ombord og sjå seg omkring, eller kjøpe betasuppe eller skillingsbollar og kaffi.

Vestgar hadde retur etter at festframsyninga var over i Møllehuset. Vi var ikke mange som skulle vere med på returen til bydn, men vi fekk ei oppleving vi kjem til å hugse lenge. Vi vart inviterte til brua og fekk sjå oss omkring her, og ikkje minst prate med kapteinen og mannskapet. Den største opplevinga fekk nok guten på 9 år som fekk trekke i skipsfløyta midfjords og helse på ein møtande båt – snakk om stas!

Dagen slutta som den starta, med vått og grått ver, og vindauga dogga og regnet rant ned på rutene. Likevel – ein verkeleg flott avrunding av en fin opningsdag!

Tusen takk for turen til både Stord 1 og Vestgar!

 

Modellbåter av fjordabåtar

Sjå mange av dei gamle fjordabåtane i skalert til liten størrelse ombord i M/S Vestgar på  Kystsogedagane i Meland, Holmeknappen. 

Bergen Skala Modellbåtklubb er ein gjeng båtentusiastar som legg mykje arbeid ned i å bygge modellar bygge modeller av båter som folk langs kysten kjenner igjen, anten det er fjordabåtar, ferger, hurtigbåtar, hurtigruter eller marinefartøy.

Det er særs begrensa med byggesett å få kjøpt av slike fartøy, og dei har utvikla metoder for å bygge båtene sjølv, slik at i dag vert langt dei fleste modellene bygd heilt fra scatch basert på teikninger og bilete. Mykje arbeid vert lagt ned for å finne fram til mest mogeleg informasjon om kvar av båtane dei bygger.

Dei siste to til tre åra har dei hatt eit prosjekt med å bygge fjordabåter og sjøbusser som trafikkerte områdene vest og nord for Bergen. Gjerne kalt «kvart over to-båtene» (då dei gjekk fra Bergen kvar lørdag kl.14.15 –  då var det helg!)

Det er eit 10-tals modeller av denne båttypen dei kjem til å vise fram på utstillinga om bord på Vestgar på Kystsogedagane i Meland, Holmeknappen søndag 28. august. Følgene modeller er med på utstillingen; Seimstrand, Hosanger I, Oster, Vestgar, Melanddrott, Alversund, Midthordland og Hernar.

Bergen Skala Modellbåtklubb gjer eit viktige bidrag til å ta vare på kystkulturen – ikkje minst i vårt distrikt, då det er mye historie i kjølvatnet av desse båtane.

Bergen Skala Modellbåtklubb (BSMBK) består i dag av litt over 35 medlemmer, kor 15 er aktive. Klubben vart starta på 1970-tallet ved at eit beskjedent antall entusiaster med interesse for båter kom sammen. BSMBK har i dag sitt møtested (annankvar tirsdag) på Godvik skole, Bergen vest. I kjelleren har klubben sitt byggelokale kor dei som har mulighet til det, kan komme saman på dagtid for å bygge. Dette gjev selvsagt inspirasjon i tillegg til det sosiale aspektet.

Tusen takk til Frode Bjelland, for alle bilder og informasjon frå i Bergen Skala Modellbåtklubb.

Sjå programmet for Kystsogedagane i Meland, Holmeknappen.

Modellbåtane kjem søndag, men programmet på Holmeknappen startar alt fredag kveld med Kulturkveld i stove og løe. Lørdag og søndag blir det marknad, underholdning og aktivitetar.

Kystsogevekene for 20. gang!

Kystsogevekene 2016 vert dei 20. i rekka, første gang var i 1997.Kystsogevekene 2016, 13. august til 18. septemberDen offisiell opninga vil i år gå føre seg på Litlebergen i Meland kommune, laurdag 13. august. På Litlebergen har det ikkje vore arrangement under Kystsogevekene tidlegare, så det er flott at dei  ønskjer å starte noko dei håpar vert ein ny tradisjon i området.

Fartutsnitt, flyfoto Litlebergen, Håøy, Flatøy og Knarvik
Kartutsnitt Litlebergen, Håøy, Flatøy og Knarvik

Litlebergen ligg på på Holsnøy, godt skjerma av Flatøy og Håøy, dette var på 1900-talet ein aktiv både ein aktiv stad med både bakeri og mølle, landhandel, smie og småindustri. Her vart det produsert både leiketøy, møblar og plastutstyr og brødkassar.No er det eit aktivt båtlag, Litlebergen Båtforening som vil samle folk som er glade i sjøen. Båtforeninga har både marina, gjestebryggjer og dessutan lokalet Møllen, som er sett i stand på dugnad til klubbhus, og som får servicefunksjonar knytt til gjestehamna.

På den offisielle opningsdagen vil det verte høve til å komme seg på sjøen på fleire måtar, og lokale lag og foreiningar, både seilforening, padleklubb, sogelag og mange andre, vil gå saman for å lage ein festdag for kystkultur. Då vil dei vise fram yrande liv med aktivitetar både frå ny og gamal tid, og for folk i alle aldre.

Ei arbeidsgruppe er alt godt i gong med planlegginga,
og vi kan alle glede oss!

Litlebergen Båtforening, båthavn og marina, gjestekai
Litlebergen Båtforening, båthavn og marina

Liv og røre i Sellevåg treskofabrikk

Sellevåg treskofabrikk ligg nydeleg til i ei bukt i Brandangersundet i Gulen. Dei siste åra har treskofabrikken hatt open dag fleire gonger i Kystsogevekene, og dette var andre gong i løpet av dette årets Kystsogeveker. Vi tok turen til Gulen søndag 13. september, kom fram og fann den vesle gule treskofabrikken som spegla seg i blikklart vatn, i bukten innafor vegen. Her låg det nokre få tømmerstokker i vatnet og vi fekk eit lite inntrykk av korleis det var tidlegare då fabrikken var i full drift.

Vi var litt tidleg ute, men etterkvart kom det bra med folk sigande for å få med seg denne gamle fabrikken, og ei omvising med forklaring av arbeidsprosessar og stasjonar i produksjonen.

Magne Sellevåg eig fabrikken, men får god hjelp av familien på desse opne dagane, ein nevø fortel og visar oss rundt i fabrikken, gode damer steikar lappar og kokar kaffi, og vi betaler inngongsbillett og får stempel av to kjekke jenter.

Det er spennande når vatnet leiast inn i turbinene og reimane koplast til dei enkelte maskinene, her er sliktesterke kamelhårsreimar som har vore nytta i 70 år, og er framleis i god, brukande stand. Vi får sjå kopimaskiner, bandsager, maskiner til utholing av for- og tåparti. I taket på fabrikken går det akslingar og reimer, band svirrar over hjul, og tannhjul koplast til og frå.

Dampen og treskorne heng tett saman i tankane når ein snakkar og Gamle dampen og strilekulturen, og ein av treskomodellane som vart produsert i Sellevåg var nettopp Stril, dei hadde også ein smalare modell kalla Sogn.

Turbinen og reimane driv også ei sag som vart bygd til fabrikken, og plankane ligg stabla i høgda opp mot taket. Ei maskin til å forme ulike skaft var eit av dei siste tilskota på fabrikken sin produksjon, for å tilpasse seg marknaden i ei tid då tresko ikkje lenger var på moten.

Etter omvising, film, prat, kaffi og kaffimat måtte vi sjølvsagt ta turen opp til demninga, der vatnet som dreiv turbinen vart henta. Det er ikkje meir enn 12 meters fall frå stemma og ned til fabrikken, men det var likevel tilstrekkeleg til å få kraft til å drive fabrikken.

I skråninga opp mot demninga kunne vi sjå røyrgata som var klinka saman. Denne var restaurert og sett på plass for nokre år sidan, no ligge den svart og fin i bekken og bakken ned frå vatnet over. Då vi kom opp til demninga såg vi den store karaftige doble muren som har torv og jordmasse mellom for å halde igjen vatnet. Denne dagen var vatnet mykje nedtappa og heile porten var synleg.

Sjølv om ein ikkje fekk med seg denne opne dagen i Sellevåg treskofabrikk, er det høve til å bestille grupper for omvising. Fabrikken er også å finne på facebook.

Vi hadde ei fin og interessant oppleving i ei fascinerande fabrikk, møtte eit hyggeleg vertskap, og hadde ein flott dag i Sellevåg! 

Meir om Sellevåg treskofabrikk:

Kulturminnegranskaren Arne Høyland var på plass i Sellevåg og filma prosessen denne dagen.
Sellevåg treskofabrikk er fredet av Riksantivaren som teknisk-industrielt kulturminne

Folket på Drange – Kulturløo

Kystsogevekene 2015 starta på Tysnes, og da passa det fint også å vere siste helga i årets Kystsogeveker på Tysnes. Kulturløo på Drange er eit relativ nytt tilbod på Tysnes, dvs løo er ikkje ny, men høvet til å komme inn, få seg litt kaffi og deilige vafler, og ikkje minst sjå seg omkring og få omvising i dette gardsmuseet, er relativt ny ettersom det vart opna i fjor.

Kari og Helge Drange og familien står bak gardsmuseet og selskapslokalet som tek i mot grupper og gjestar på bestilling. Her fekk vi deilige vaflar, heimelaga hylleblomstsaft, kaffe og bollar servert i kjellaren, som var rustikt innreia til koseleg selskapslokale.

Laurdag 12. september var det ope på Kulturløo på Drange, og dei hadde dessutan invitert etnolog og forfatter Ernst Berge Drange til å komme å fortelje om folket i Drongsbygdo for 100 år sidan. Han skulle ha særs gode føresetnader for å sei noko om dette, sidan han ikkje berre er lokalhistorikar, bygdebokforfatter og har skrive gards- og ættesoga for Tysnes, men i tillegg slektar frå Drange sjølv.  Han fortalte om folk fra garden og frå bygda, om folkeliv og arbeid, gardare og anna. Mange av tilhøyrarane hadde kjennskap til personane som vart fortalt om, eller i alle høve kjende slekta og gardane.

Det var ei hyggeleg ettermiddagsstund med etterkvart ein god del folk, som nok flesteparten hadde tilhøyre til garden eller bygda, men det var også folk litt lengre bortefrå som hadde tatt turen.

Etter at Ernst B. Drange hadde fortalt om livet for  kring 100 års tid sidan, tok Helge Drange folk med seg rundt for å sjå på alle gjenstandane på gardsmuseet. Det er ingen som har samla ting her, det er berre ikkje kasta så mykje… fortalte han.  Kulturløo har fått hjelp frå Sunnhordland museum til å organisere og stille ut ting i grupper som naturleg høyrer saman, og det var laga nærast små tablå. Verkeleg ei kjelde til å få i gang praten, anten ein hugsa noko om tilsvarande ting, eller i undring over kva no dette kunne ha vore brukt til. Det er gjort eit stor arbeid med å rydde, vaske, finne fram og organisere alle tinga på garden.

Det  vart ei hyggeleg stund, med gode fortellingar, interessante samtalar og mykje spennande å sjå på!

Tysnesbladet var også tilstades i Drange:
I 1920 budde det 103 personar her

Leiken Hanevikdag

Den sjette Hanevikdagen vart arrangert 6. september og Hanevik vel inviterte til Lek og spill, og mere til… 

Vi var klare for å leike og tok turen til koselege Hanevik på Askøy. På vegen ned til sjølve arrangementet måtte vi sjølvsagt stoppe hos Butikk Josephine som hadde eit lite bruktmarked utanfor sin koselege butikk og kafe.

Nede ved Hanevik sto veteranbussen som hadde frakta folk som hadde sett bilane sine på Ask, og ved inngongen var det klart for å skrive på inngongsbillettane, som også er lodd og legge i mjølkespannet, det er ti for dei store og ti for dei små… Altså koseleg, heilt frå første møte.

Tema for i år var lek og spill og mere til… og vi gjekk straks i gong med leik, det var kaste risposar på blikkboksar, skyting med luftgevær, flotte dukkevognar sto utstilt, ungane kunne lage seg hoppetau med husflidslaget og etterpå leike seg med det, eller fine band med slyngestokkar. Det var også høve for å forsøke seg på petanque, (eller boccia, boulle, kjært born har mange namn, eller er det forskjell?), med Bergen petanqueklubb.

Sjølvsagt var det også høve for å leike seg i sjøen, Askøy kajakklubb  og Aktiv As, hadde med seg mange kajakkar til å prøve seg i, både saman to og to, eller åleine, og det var mange som ville prøve seg.

Det var også sett opp ei liten vikingleir, og Tidsreiser var på plass, og tok gjerne ein kamp med sinte latekssverd.

Folk koste seg i godværet, mellom leiker, folk og aktiviteter. Det var også sjølvsagt høve for å få seg rikeleg båda av kaffe, vaflar, saft og kaker, mange lag og organisasjonar viste seg fram kva aktivitetar dei kunne by på ellers i året også.

Nok ein gong stelte Hanevik Vel og alle samarbeidspartnarane i stand ei flott Hanevikdag for store og små!

Gammeldags kos i Hanevik i Askøyværingen

Frå Kystsogedagane i Meland på Holmeknappen

Kystsogedagane i Meland finn stad på Holmeknappen siste helga i august. Gamle Dampen DS Oster er stamgjest på desse dagane, det same har dei siste åra også Vestgar vore. Dei ligg side om side ved dampskipskaien når eit av høgdepunkta for dagen kjem, nemleg når det er tid for at Hurtigruten passerar. Dei store hurtigruteskipa brukar svinge bortom kaien på sin veg langs leia mot Bergen. Det er staseleg når dei tre båtane helsar, og folk vinkar og helsar til kvarandre frå land og frå alle båtane.

Kystsogedagane i Meland bydde på mykje, både underhaldning, mellom anna med Heimalanne, og Cato Jensen, marknad, aktivitetar og ikkje minst utstillingar. Det var utstilingar både i Holmestova, i Sjøhuset og i Galleri Rustica som i år har to lokaler etter at også kjellaren på løa er innreia til galleri. I kjellaren kunne vi sjå utstillinga med undervassfoto av Atle Ove Martinussen, I djupet er ei anna verd, i hovudedelen av galleriet er det Sverre Stokke som viste fram Tau som fortel, og i Sjøbua var det utstilt flotte åkle og ryer av Kristi Skintveit.

Dagleg leiar hadde ikkje høve til å vere med på Holmeknappen i år, men er glad for å ha fått flotte bilder av Åse Berg Lohne.

Avisa Nordhordland rapporterte etter arrangementet om Fiskelykke  for Sunniva, og Strilen fortalte om Ola sin båtlukke

Høyr Oster, Vestgar og Hurtigruten helsa på Kystsogedagane 2012