Alle innlegg av Kystsogevekene

Kystsogevekene er en stormønstring av kystkultur i 22 vestlandskommuner, fra Sveio i sør til Gulen i nord. Kystsogevekene finn stad kvart år i august og september. Kystsogevekene er sett saman av dagar der folk møtest og delar gode opplevingar - båtturar, aktivitetar, konsertar, føredrag, kulturvandringar, marknader og utstillingar. Kystsogevekene er eit samarbeid mellom 22 kommunar i Hordaland og Gulen, og Hordaland fylkeskommune. Bak dei ulike arrangementa står ei stor gruppe lokaleeldsjeler som er stolte av eigenart og tradisjonar.

Solrik søndag i Sandviken

Det var Sandviksdagene lørdag 3. september og søndag 4. september. Vi dro til Sandviken og Bergen kystkultursenter på søndagen. Det var Sandviksdagene i hele bydelen, men for Kystsogevekene var det selvsagt viktigst å få med seg det som hadde med kystkultur å gjøre. 

Det var yrende folkeliv i på hele kystkultursenteret i solen. Små og store båter i all slags fasonger var fylt med glade mennesker, fra kaiakk og robåt, til snekker og den store kutteren Erkna.

Vi hadde lyst til å få oss en tur utpå sjøen i godværet, og fikk være med Erkna utpå Byfjorden. Det var det ganske mange andre også som fikk være med på turen, det var deilig med sjøluft, og kjekt å se Sandviken fra sjøen. Vi gikk både utover i retning Elsero med Gamle Bergen, og til Skuteviken med sjøbodene og cruiseskip ved Bontelabo.

MK Erkna har ein historie knyttet til Nordsjøfarten under Andre verdenskrig, og noe av den fortellingen ble vist og fortalt med plakater ombord i båten.

På land var det et lite marked med salg av diverse håndverksprodukter, det var en bod med gamle maritime gjenstander for salg, det var selvfølgelig kafe, som svært mange hadde benyttet seg av, vi fikk i hvertfall kaffe.

Det var også krabbedam og fiskekum som kystkultursenteret har «arvet» av Fisketorget i Bergen. Det ble også drevet forskjellige håndvert, som å dampe båtbord til å reparere båter, barna fikk prøve seg som smed i smien. Ikke minst var det også en hel rekke båtmotorer som ga fra seg lystige, bankende lyder.

Det var kjekt å rusle rundt på det fine området til Bergen kystkultursenter, vi rakk så vidt en liten snartur innom Fiskerimuseet før de stengte for dagen.

Sandviken Kystlag har også base på Kystkultursenteret, og sammen med Kystkultursenteret i Bergen og Norges Fiskerimuseum står de for Bergen Båtdelering som har båter, både kajakk og robåter til utlån og utleie, ikke bare på Sandviksdagene, men gjennom båtsesongen.

Tusen takk til alle aktørene av lag og foreninger knyttet Kystkultursenteret, og til Norges Fiskerimuseum, Museum Vest som ga oss alle flotte Sandviksdager i år også!

Sandviksdagene på Kystkultursenteret er en av mange aktiviteter som er i bydelen disse dagene, alt satt i sving av kulturinstitusjoner og lokalt kulturliv i Sandviken, og som er støttet av kommunen.

Aktivitetar og tur på Herdla fort

Søndag 4. september var det Aktivitetsdag på Herdla fort, med opplevingar for heile familien. Heile det store området på Herdla fort var tatt i bruk, av museet og ulike lag og organisasjonar.  Sola skein frå klar himmel, og lokka til vandring i spennande landskap, og dørane til fortet sto ope slik at vi kunne utforske hemmelege rom i fjellet. 

Då vi kom til Herdla fort denne flotte søndagen vrimla det alt av folk på heile det store området. Det var hestar som kunne ris og hundar som skulle vise sine kunster, det var taubane, diskogolf og turløype.

Vi fekk raskt med oss at vi kunne rekke eit lite høgdepunkt på dagen, nemleg kanonsalutt kl 12.15. Med kartet i hand la vi ut på vandring langs vegen rundt neset. Vi passerte utstillingshallen GUL 16 der flyet frå andre verdskrig står utstilt, og der det var kafe. Vi rakk ikkje innom denne gongen, her måtte kanonen prioriterast. Askøy Turlag markerte også Kom-deg-ut-dagen, og det var hengt opp rebusoppgåver langs løypa. Askøy jeger og fisk hadde stand der vegen bøyer rundt, og der De Zee Ploeg minnepark er.

Vi gjekk løypa videre og skunda oss ned til kaien ved torpedo-batteriet.  Det sto ein liten kanon klar på kaien, og kort tid etter var det stor spenning medan vi venta på salutten – og jammen var det smell! Då kruttrøyken hadde lagt seg, såg vi at kanonen hadde flytta seg mange meter bakover på kaien. Artig for store og små som så det, og garantert til å høyre utover eit stor område, både på land og utover fjorden.

Etter salutten hadde vi tid til å roe oss ned og sjå på krabbene som var i kummen, her kunne vi også ha kjøpt med oss krabbe, både kokt og levande.

Torpedobatteriet var også ope, og det er spennande å få gå inn i dette tidlegare militære anlegget. Her låg det torpedoar og missiler i mange storleikar, merka med dummy, heldigvis utan sprengstoff, men med ledningar, bolter, propeller og andre merkelege innretningar. Her kan ein gå rundt lenge og la seg fascinere.

Etterpå gjekk vi også inn i ein fjellhall der store kontainare hang fritt og tungt frå taket, for ikkje å gå istykker om det kom ein stor spreng som ryste bakken. Inni desse var det både soveplass, komandosentral, overvaking og alt som trengtes under den kalde krigen.

Vel ute i sola igjen gjekk vi opp til Herdla fuglestasjon der dei var i gong med å merke fugl. Vi fekk sjå fugler på nært hald, og fekk fortalt korleis ein gjer når ein målger, veger og ringmerker fugler. Dette var populært, og mange stoppa opp også her får å sjå og høyre.

Vidare var det både Vikingaktivitetar ved Askøy vikinglag, og målgang og innlevering for Askøy turlag sin rebus.

Vi og svært mange andre hadde ein flott Aktivitetsdag på Herdla fort. Tusen takk til arrangørane Herdla museum og alle samarbeidsparane Herdla fuglestasjon, Askøy turlag, Askøy diskogolfklubb, Askøy kommune, kulturavdelinga, Gone paddling, Herdla forts venner.

Kanaldagane ved Kulleseidkanalen

Kanaldagane gjekk i år som tidlegare år av stabelen første helga i september, i år var datoene fredag 2. september til søndag
4. september.

Kanaldagane vart starta i 2002 som ein del av Kystsogevekene – og eldsjeler i bygda slo seg saman for å laga ei maritim messe som skulle femna vidt i Sunnhordland. Kanaldagane skulle fremja gammal og moderne kystkultur langs kysten vår. Området rundt Kulleseidkanalen er eit marknadsområde med mange ulike utstillarar og alle slag god underhaldning, og flotte båtar langs kanalsidena.

I år sto humorfiguren Bømlingen for opninga av Kanaldagane på fredag 2. sepember, og laga derfor song med musikkvideo til Kulleseidkanalen

Vi  var til stades lørdagen på Kanaldagane, og kom eit stykke utpå dagen, då var også sola på plass, og Finnås viste seg frå sin gode side. Kulleseidkanalen, veteranbåtane, utstillarboden, framfor scena og heile området i var bada i sol.

Vi kom akkurat i tide til å få med oss koret Voice of Joy som song frå scena. Det var også tid for litt mat, og vi fekk oss deilige heimelaga vårrullar frå ein av salsbodane.

Det var mange flotte båtar som låg langs kanalkanten, og det var kjekt å gå og rusle å sjå på båtane og folkelivet på heile området. Bømlo kystlag var sjølvsagt også på plass, og hadde dessutan besøk frå Halsnøy historiske senter, som hadde med seg dampmaskin og andre motorar med godlyd.

Hovudattraksjonen denne dagen var Mathea Mari, ungjenta på 16 år som er kjent frå både Norske talenter, MGPjr med #online, musikalen Annie på Folketeateret i Oslo, og fleire ganger på TV.

På Kanaldagane var også heile filmen om Melkevik gard vist, ein film som viser gamle bilete og fortel historia  Melkevik frå kommunesenter til turistmagnet.

Vi skulle heile vegen heim til Bergen igjen, og fekk ikkje med oss alt av program. Vi var likevel innom på Telegrafen før vi tok fatt på heimvegen. Telegrafen som vart bygd i 1857, er ein fisketelegrafstasjon i Søndre Vårsildfiskedistrikt. Vi hadde høve til å gå inn og sjå oss omkring, og såg telefonar av mang årgangar, kjekt å få vite meir om Historia til Kulleseidkanalen.

Takk for flotte Kanaldagar til messegeneralen og hans mannskap, som alle er knytt til lag og organisasjonar i Finnås: Finnås SportsklubbBømlo SportsdykkereVåge skulemusikklagTrekløveren Grenda UngdomslagBømlo Kystlag og Finnås Bedehuslag.

 

Open haustdag på Sunnhordland museum

Det var regnfullt og vått då Sunnhordland museum hadde open temadag i Sunnhordlandstunet lørdag 3. septmber. Tema for dagen var Monster i havet.

Vi kom til Sunnhordland museum  midt i ein voldsom regnbyge, og det var berre å komme seg i hus. Diverre var vi litt for seine til å få med oss foredraget til forsker på Havforskningsinstituttet Lene Buhl-Mortensen om plast og søppel i havet. Plast i havet er eit stort problem som vi står overfor i global målestokk.

Plasten er «Monsteret i havet» som vi ikkje blir kvitt, og det var i dette høvet også laga ein liten barneforestilling om dette, for høvet plastmonsteret, med dramatiske fortellingar frå Orknøyane og Noreg om monster i havet.

Sunnhordland museum hadde også to ustillingar, med tema plast, hav, bruk og kast og mer varige gjenstander i både positiv og negativ forstand. Plast er lett lage, bruke og kaste, med vert brutt ned svært sakte.

Utstillinga Plast er bruk og kast viser bruksgjenstandar i frå gamle dagar, og frå vår tid. Materiala før var gjerne tre, medan vi no til dags brukar plast, som tresko før og Crocs no, eller ein rosemalt trebomme til flatbrød før, medan vi i dag nyttar Tupperware. Tradisjonelt har gjerne ting vore vanskeligere å lage, og dermed hatt høgare kvalitet, gjerne av naturlege materialer, og med mykje lengre brukstid og som vart reparert før den til slutt vart utstitt, og som dessuten som brytest ned når gjenstanden er utslitt. Dette var ein tankevekkande og talande utstilling.

Det var også ein kunstutstilling som tidlegare har vore på Halsnøy Kloster, «Weaving Ghosts» («Vevde skrømt») av Lois Walpole frå Shetland. Dette er kunstverk og skåler som er vevde av plasttau ho har funne i strendene på Shetland. Kan hende noko som har drive i land frå oppdrettsanlegg i Sunnhordland?  Utstillinga vert å sjå på museet i heile oktober.

Stord Husflidlag hadde formingsaktivitetar som å lage leiker av utslitte moderne bruksting. Det var også flatbrødbakst der vi fekk smaksprøver med heimelaga smør på. Det vart også vist fram teknikken å lage skikkeleg tresko på gamlemåten.

Det var også utandørs aktivitetar for borna, med barkebåtdam og rognebærskyting «Pust i påsen», og i ein av stovene kunne vi lage haustkrans. Det var sjølvsagt også kafe, med vaflar, kaffi og saft, slik at folk kunne sette seg ned for ein prat også på open dag.

Vi hadde ein kjekk og på Sunnhordland museum. som også kan hende bidreg til at folk tenkjer litt meir miljøvennleg, både når det gjeld bruk og kast, handverk som gjev kvalitetsprodukt og ein meir bevisst haldning til å kaste frå seg plast i natur og hav,

Tusen takk til arrangørane Sunnhordland museum og samarbeidspartane Stord Husflidslag og SIM, og alle folka som bidrog til å gje publikum ein kjekk dag og tankevekkande dag for miljøet!

Oselvarfestivalen

Tradisjonsrike Oselvarfestivalen vart gjennomført
lørdag
3. september i Osøyro, mellom Oselvarnaustet og Oselvarverkstaden. 

Opningstalen var ved Kjell Magnus Økland nett har sendt boka Oselvaren – den levande båten i trykken. Han oppfordra til bruk av båten, fordi bruk at båt også vil gje trong for bygging av båt, og både det å bygge og bruke oselvaren er ein levande tradisjon og ein kulturarv som må lærast vidare, om ein skal kunne ta vare på kunnskapen og kunsten.

På Oselvarfestivalen vert oselvaren brukt, seinare på dagen var det klart for kapproing, og startskotet var gjort med «dødsing», ein ungdom hoppa ut frå altanen på Oselvarnaustet. Dei som ikkje våga seg på dødsing eller kapproing, kunne sjå på alle dei fine og forskjellige oselvarane som låg i hopen, her var både båtar for kapproing, regatta, vanlege bruksbåtar og båtar for eitt til fleire par årar.

Oselvaren er kåra til Norges nasjonalbåt, takka vere stor oppslutning frå folk som er glad i denne båten. For dei som har oselvaren og os ekstra kjært, hadde denne dagen høve til å vise det også fysisk utanpå kroppen denne dagen og for resten av livet. Kjetil Osablod Grønvigh i Kultureininga i Os hadde nemleg utfordra to tattoveringskunstnarar frå Os, til å komme med motiv frå Os, det var Tid for å forevige osidentiteten, som Os og Fusaposten skreiv. Tattovørane hadde rigga seg til med benkar og utstyr i andre høgde i Oselvarnaustet, og viste fram valg av motiv dersom nokon vågde å merke seg for livet, og fleire lot seg freiste av osmotiva.

Os mannskor har etterkvart vorte fast innslag på Oselvarfestivalen, og stilte sjølvsagt mannsterke også i år, dei var på haustjakt etter fleire songarar. I tillegg var det musikk både nede og oppe i andre høgda på Oselvarnastet utover dagen.

Oselvarverkstaden er også ein sjølvsagt part og medarrangør på Oselvarfestivalen. Her var det også ope hus og båtbyggarar i abeid og klare for å slå av ein oselvarprat. På plenen mellom verkstaden og naustet var det sett opp basseng så ungane kunne testsegle sine eigne nybygga båter. Stas med både bygging og sjøsetting.

Alt i alt vart det ein fin familiedag i oselvaren sin teikn.  Tusen takk til alle arrangørane, Kultureininga i Os, Oselvarklubben, Oselvarverkstaden og alle andre som gav oss musikk, kaffi, aktivitetar og opplevingar!

Her er også ein stemningsvideo fra Oselvarfestivalen, laga av Lind og Lunde

Middelalderfestival på Bergenhus festning

Festningsdagene blei arrangert på Bergenhus festning siste helga i august. Då var festningen fylt med middelaldermenneske og aktiviteter.

I Kystsogevekene er det mykje kystkultur, og mykje historie og gamle dagar, men på Festningsdageene vert det litt meir av soge og det som var utgangspunktet for Kystsogevekene, nemleg konger og spel om makt og dominans. Håkonarspela var første byggesteinen i Kystsogevekene og spela handla om utviklinga av kongemakta i Norge.

Festningsdagene går føre seg på Bergenhus festning eit viktig maktsentrum i Norge i middelalderen. På Festningsdagaene  er det ikkje sogespel eller skodespel, men levandegjering av mellomalderen i form av middelaldermennesker, med både handverkarer, krigarar og handelsfolk.

Det visast fram handverk og kriging, med sverd og skjold, pil og boge, kastemaskin og kanon. Publikum fekk vere med å skyte med pil og boge, nokre heldige fekk trekke  den store kastemaskinen Magnus, som Bjørgvin handverkslag viste. Dei demonstrerte artilleri for publikum. Det var kampoppvising med Kongshirden 1260, sverdleik med Tidsreiser og dessutan ein liten kastemaskin som born kunne forsøke å treffe ein liten mur med.

På marknaden kunne ein kjøpe ullstoff og garn, glas, smykker, leikevåpen og andre mellomaldervarer. Det vart vist fram urter og varer laga av urter og planter, til medisinsk bruk, til såper, oljer og mat, og sal av mat i frå fleire kafetelt.

I Rosenkrantztårnet holdt den unge dronning Ingeborg til, og borna kunne gå på hoffskule og lære seg å te seg rundt og hilse på den unge dronninga, og etterpå vise fram dans og hoffetikette nede på marknaden.

Canardus horribilis sørga for middelalderstemning med deira fengande middelaldermusikk. På kvelden sette dei også stemninga i telta borggården der det var oppvarming før Wardruna skulle ha konsert inne i Håkonshallen, både laurdag og søndag. Vi fekk ein fantastisk opplevelse lyd, lys og ikkje minst stemning i den store kongelege steinhallen.

Festningsdagene er et samarbeidsprosjekt mellom aktører på Bergenhus Festning; Kommandantskapet på Bergenhus, Statsbygg Vest, Forsvarsbygg nasjonale festningsverk og Bymuseet i Bergen.

Tusen takk for ein flott middelalderopplevelse!

Følg gjerne Festningsdagene på Facebook

 

Gøy på landet på Hordamuseet 2016

På Hordamuseet er det alltid kjekt, men 21. august var det Gøy på landet, eit arrangement med vekt på livet på landet i gamle dagar.

På landet er det både gårdsbruk, gamle hus, gamle håndverk og gjeremål, båtbruk og leik. Det vil sei at for oss i dag er det gøy, men i gamle dager var det kvardagsslit og arbeid. Likevel, med eit kort glimt inn i gamle dagar, når det att på til er nydelig vær, vert gamledagar både lærerikt og gøy.

Det var også eit godt høve for prat på tvers av generasjonar, og praten gjekk livvleg når dei vaksne fortel, og ungane spør og prøver. Her kunne besteforeldre og foreldre fortelje om gjenstandar og gjeremål dei hadde minner om, eller som dei hadde høyrt sine foreldre eller besteforeldre fortelje om.

På friluftsmuseet Hordamuseet på Stend, inst i Fanafjorden, var det smed i smia, skulemester i skulestova, koner som karda og spant, ølbryggar i bryggerhuset og bakstekoner i huset.  Ute i klyngetunet var det vassbering med åk, og klesvask i stamp, der dei nyvaska kleda vart hengt til tørk mellom husa i solen og den milde vinden. Alt dette fekk publikum vere med å prøve seg på.

Litt tid til leik var det også i gamle dagar, og då var det leikar som stylter, sprettert og ballar på boks, eller hoppetau og hesteskokasting, noko dagens ungar også fekk prøve seg på.

Denne dagen fekk borna også bygge seg eigne båtar med strikkmotor eller segl, og prøve dei på «havet», eit basseng som var sett opp i tunet. Det var også mogeleg å komme seg ut på sjøen med Fanafjorden tradisjonssegling, eit båtlag som held til ved Hordamuseet.  Nokre rodde seg ein tur rundt Stendaholmen i robåt, og og andre fekk til og med prøve seg på med segl i ein av tradisjonsbåtane.

I kafeen på kaien steikte dei fiskekaker, og det gjekk med mange boller med fersk fiskefarse. Foreningen for brislingens fremme, Sprattus sprattus var også på plass med sine brislingprodukt.

Folk hadde høve til å komme seg standsmessig frå Stend til Hordamuseet, då dei hadde samarbeid med Osbanens venner som hadde open dag på Stend stasjon.

Hordamuseet er eit av mange museum i Bymuseet i Bergen. Dei har mange kjekke familiearrangement med vekt på ulike tider gjennom året, alt frå steinalder, via jernalder og vikingtid, til livet i gamle dagar på garden ved sjøen, eller på stølen til fjells.

Tusen takk til Hordamuseet og alle deira samarbeidspartar, frivillige lag og organisasjonar som gjorde at vi fekk ein dag med Gøy på landet, både store og små!

 

 

Møtepunkt Stend stasjon

Osbanens venner inviterte til open dag på Stend stasjon
søndag 21. august. 

Denne dagen inviterte dei også til veteranbiltreff ved stasjonen, og i samarbeid med at Hordamuseet som hadde arrangementet Gøy på landet, hyrte dei inn veteranbuss for å frakte folk høveleg frå moderne Lagunen terminal til Stend stasjon. Det var stas å møte den gamle veteranbussen, og første tur var det fullt på bussen.

Ved Stend stasjon var det også møtt fram 12 veteranbilar av forskjellige årgangar fra Bergen Veteranvogn Klubb.

Nesttun-Osbanen var en smalspora jernbane som gjekk mellom Nesttun og Osøyro. Banen ble opna1. juli 1894 og nedlagt 2. september 1935 som første jernbanestrekning i Norge.

Stasjonsbygningen på Stend vart bygd i sveitsarstil, og stod klar til Osbanen opna i juli 1894. Bygningen er no den einaste av stasjonsbygningane frå Osbanen som står att i si opphavelege utforming. Både interiør og eksteriør er stort sett som for hundre år sidan.

Osbanens venner har jobba i mange år for å ta vare på den gamle stasjonsbygningen, eit kort skinnestrekk, eit lite togsett, men ikkje minst også historia til Osbanen. Dei har laga ein utstilling i venterommet, og på opne dagar kan du kjøpe postkort og få dei stempla med stasjonens eige poststempel.

Passasjerar få bussen, veteranbilane og andre gjorde at det kom mange besøkende denne dagen. Det vart solgt rikeleg med Is, vafler og kaffe.

Dei som ville kunne få kjøre veteranbil ned til Hordamuseet og Gøy på landet. En bil, en Cevrolet 1925-modell kjørte tre turer ned dit.

Tusen takk til arrangørane Osbanens venner og deira samarbeidspartar for ein fin oppleving med gamle tog, buss og bilar!

Hamnedagane ved Kleppesjøen i Sund

Hamnedagane i Kleppesjøen i Sund på Søre Sotra vart arrangert fredag 19. august og laurdag 20. august. 

Fredagen var det både Hamnemila og Hamnekonsert  med Vivian Steinsland og spelemenn. Ho spela og syng viser, pop/rock og folketoner under sjangeren Havpop. Denne fredagen var det også  første gang Vivian Steinsland song i duett med Helge Grønhaug. Helge er kjent som vokalist og låtskriver i Dvergene og skal denne hausten opptre fleire gongar saman med Vivian Steinsland.

Hamnemila er eit motbakkeløp på ei nautusk mil, 1852 meter opp frå Kleppesjøen og til Kleppeaksla, med 200 meter i høgdeforskjell. Både born og vaksne kunne stille til løp – det gjorde ikkje dagleg leiar, som berre fekk med seg andre dagen av Hamnedagane.

Laurdag var det sjølve Hamnedagen, med marknad, aktivitetar, fiskekonkurranse, kakekonkurranse, dyr, musikk, utstillingar og meir.

Det var fiskekonkurranse i kategorien i indre hamn og utom hamna. Vi tok del i klassen utom hamna, men hadde kort tid på oss, men jammen fekk vi fangst – ein liten fisk til katten… men guten var kry. Han er erfaren fiskar, men for andre var det Den første fisketuren. Sund trulag inviterte til fisketur på ei lita ferge, både for nyekomne og gamle sundsokningar for å gje eit høve til integrering og bli kjente med kvarandre. Mange av våre nye landsmenn vart med på turen, og for mange av dei var det første fisketur, medan dei erfarne fiskarane frå Sund heller drog ut med sin eigen båt, eller sto på berga rundtom.

I indre hamn fekk vi vege inn fangsten, her kunne vi også sjå fisk, krabbar og sjødyr i eit akvarie. I nausta var det ustillingar og salgsboder, og utanfor ein Kaikafe. Inne i det store hengjo der konserten hadde vore kvelden før, var det fotoutstilling på veggen, kafebord og dessutan kakebord med kaker frå konkurransen. Etter kåringa kunne vi kjøpe oss eit stykke kake frå vinnaren eller dei andre deltakarane.

Vivian Steinsland hadde ein liten konsert også på laurdagen i høve utdelinga av Johannes Kleppevik Minnepris, som i år gjekk til Audun Hausberg, som har eigd og vore skipper på Loyal, men som no har overlete skuta til nye eigarar. Han var velfortent prismottakar, og haldt ein fin takketale, der han tala varmt om kystkulturen.

Etter endt arrangement, var det artig å ta veteranbussen tilbake til parkeringsplassen ved skulen.

Vi hadde nok ein kjekk kystsogedag med mykje flott kystkultur, kjekke aktivitetar, god stemning og kjekke folk på Hamnedagane.

Tusen takk til Kleppe grendalag, og alle frivillige som sto bak Hamnedagane på Kleppesjøen i Sund!

Pressedekning i Vestnytt:

Vant-kaketevling-med-sjo-og-anker

Den første fisketuen

Utdeling av Johannes Kleppevik Minnepris

Bogatunet – opning av kystsogevekene i Radøy

Radøy brukar  å markere startskotet for sine kystsogeveker, og i år var deira opning lagt til Bogatunet den 14. august.

Kystsogevekene og seinsommaren heng saman, det er ei god tid, då møtes vi igjen etter ferietid, og vi har gode stunder saman. Da gjer vi som fuglane, vi samlast og starter på hausten, sa ordførar Jon Askeland innleiingsvis.

At Radøy i år valgte å legge opninga si til Bogatunet var ikkje tilfeldig.  Ordføraren var glad for å kunne sleppe ein politisk lekkasje, at Radøy kommune har fått tilbod om å overta Bogatunet frå Nord- og Midthordland sogelag, regionssogelaget som no legg ned drifta, på grunn av lite rekruttering til laget. Det er ikkje endeleg avgjort, det skal ei politisk handsaming til før endeleg vedtak. Det er føl dessutan mykje ansvar med å overta eit slikt kulturminne, men han lover dei skal gjere sitt beste for å få til ei god løysing, slik at også kommande generasjonar skal få sjå, lære av og oppleve Bogatunet.

Dette er vår Mariakirke sa ordførar Jon Askeland om Bogatunet, og trakk fram kor viktig Boga er som kulturminne, ikkje berre for Radøy, men for heile Nordhordland.

Nils Georg Brekke, var invitert for å fortelje om byggeskikken og på Bogatunet. Han slutta seg til Askeland, og sa at Bogatunet er kulturminne i Europaklassen, og burde vore betre skilta. Nils Georg Brekke er tidlegare fylkeskonservator i Hordaland, har vore direktør på Kulturlandskapssenteret, står bak Kulturhistorisk vegvisar, andre liknande bøker, og mykje meir. Han held i desse dagar på å oversette boka Norsk arkitekturhistorie til engelsk. Han trakk dei lange trådane tilbake til mellomaldersk byggeskikk og synte plansjer og forklarte kvifor denne byggeskikken frå Strilalandet hører til mellom dei viktigaste kulturminna i Europa, og korleis tunet kan vere nøkkelen til å forstå norgeshistoria.

Etter Nils Georg Brekke sitt interessante foredrag fekk vi ei spennande innføring i laksefiske med not frå Berit Kvalvik. Ho fortalte korleis det hadde vore innretta i Boga og Kvistekrinsen, med fangstrettar, om systemet med å sette ut nota og sjekke, om gode prisa og om Laksefly som flaug over for å sjekke at nota ikke sto ute lenger enn regelverket tillot.

Vi fekk også høve til å sjå inni husa i tunet, til å prate med kvarandre, og til å sjå og mimre for dei som hadde kjenskap og erfaring med dei mange gjenstandanstypene som fins i huset.

Keipane kystlag var også del av arrangementet, og hadde aktivitetsløype for born, og dessutan fiskekaker og nubbesild og heimelaga saft for sal i Nordrevågen til Boga. Her kunne vi også få prøvd oss utpå vågen, anten vi ønskte å ro eller padle.

Etter Bogatunet og Nordrevågen kunne vi ta turen bort til grendahuset og ta søndagsmiddag i form av rømmegraut med  spekemat, vaflar og kaffi.

Også denne dagen var det litt grått og vått, men det var likevel ein positiv og fin dag. Tusen takk til Radøy kommune, Radøy sogelag, Keipane kystlag og Kolstad grendehus for ein kjekk dag!

Silje Namtveit song denne vakre songen av Erik Bye og Henning Sommero på opninga:

Jeg synger meg en blå, blå salme
når dagen svinger hatten til farvel
og ror med sakte åretak mot strender
dit alle dager ror når det blir kveld.
Da søker jeg min hvile
ved treets trygge rot
mens sankthansormer gløder grønt
i gresset ved min fot.
Da synger jeg min salme.

Tekst Erik Bye/ Melodi Henning Sommero Blå salme

Førehandsomtale i Strilen av arrangementet